Speerpunten

Voor en mét lokale bevolking

Het is niet onze intentie de situatie voor bedoeïenen louter naar ons inzicht te veranderen. De culturele omstandigheden – gewoontes, gebruiken, ideeën – in de Sinaï verschillen nogal van die in West-Europa, en opvattingen over de juiste of meest noodzakelijke hulp kunnen dus nogal uiteenlopen. Of simpelweg door ons over het hoofd gezien worden. Het verbeteren van de levenskwaliteit van bedoeïenen is dan ook onmogelijk zonder hulp en advies vanuit deze bevolkingsgroep.
Dit is geen vanzelfsprekendheid, zo blijkt uit ervaringen met hulporganisaties in Zuid-Sinaï. Ontwikkelingshulp heeft soms de neiging nogal betweterig te zijn jegens de bevolkingsgroepen die het beoogt te helpen. Dit is een veel gemaakte fout in Zuid-Sinaï. Verderop in dit boekwerk gaan we hier wat dieper op in.
In samenwerking met de lokale bevolking houdt in dat wij met bedoeïenen van uiteenlopende gemeenschappen overleggen over waar en waarvoor hulp het hardst nodig is. Hierbij wordt niet alleen advies gevraagd aan mannelijke vertegenwoordigers, maar vooral ook met vrouwen. Daarnaast helpen bedoeïenen mee met de opzet en uitvoering van projecten. Een goed voorbeeld hiervan is het Kamelenproject van Rashid. Hierover verderop meer informatie.

Kleinschaligheid

Tekenend aan de hulp die Hart voor Zuid-Sinaï biedt zijn de korte lijntjes. Dat wil zeggen: leden van het bestuur zijn goed bekend met de lokale situatie, en weten waar hulp nodig is. Via onze betrouwbare contacten binnen de bedoeïenenbevolking kunnen onder andere weduwen en zieken opgespoord worden, waarna deze ter controle door een lid van Hart voor Zuid-Sinaï bezocht zullen worden.

Directe hulp in combinatie met langetermijnvisie

Naast acties die directe behoeften bevredigen is het voor Hart voor Zuid-Sinaï vooral ook belangrijk ons te richten op de toekomst. Dat wil zeggen: er zijn ook projecten die niet direct resultaat oogsten, maar op de langere termijn des te meer.
Het daadwerkelijk bestrijden van armoede en uitzichtloosheid onder de inheemse bevolking gebeurt natuurlijk niet door hen continu spullen te schenken. Dat is plat gezegd dweilen met de kraan open. Toch is het af en toe noodzakelijk, aangezien de situatie op het moment nou eenmaal slecht is. Velen hebben geen toegang tot enige vorm van inkomsten.
Middels andere projecten hopen we een bijdrage te kunnen leveren aan een minder hulpbehoevende positie van bedoeïenen in de toekomst. Hiervoor is een lange adem nodig, en visie. Denk hierbij aan initiatieven om werkgelegenheid te creëren, of voorlichtingsbijeenkomsten over onder meer gezondheids- en tandheelkundige zorg om veel voorkomende gezondheidsproblemen tegen te gaan.

Mens, dier & milieu

Onze doelgroep is in eerste instantie de bedoeïenenbevolking van Zuid-Sinaï. Maar ook dieren hebben het zwaar in deze regio. Zo zijn de laatste jaren vele kamelen naar de slager gebracht, of losgelaten op de straten van bevuilde dorpen omdat hun bazen geen geld meer hebben om de dieren te voeden. De dieren op straat eten plastic en worden ziek, of worden – vooral ’s nachts – aangereden en langs de kant van de weg laten liggen waarna ze een langzame, pijnlijke dood sterven. Inmiddels worden in Nuweiba deze dieren geholpen via een Kamelenproject van Feel-the-desert, dat door stichting Hart voor Zuid-Sinaï wordt gesteund.
Katten en honden zijn geen huisdieren voor (de meeste) bedoeïenen en Egyptenaren. Ze leven op straat – intens slecht behandeld door de mensen die zij tegenkomen, levend van vuilnis, niet zelden verminkt en bezaaid met vlooien en andere beestjes en ziektes. Het is in en in triest, maar ondertussen planten de dieren zich in rap tempo voort. Er zijn tal van buitenlandse initiatieven langs de Rode Zeekust om deze dieren te helpen. Maar gezien hun aantal is dit onvoldoende. Katten en honden zijn gebaat bij gedegen opvangcentra en castratie/sterilisatie. Het beste zou zijn een omslag in de denkwijzen over deze dieren door Egyptenaren en Bedoeïenen, maar als het al gaat gebeuren, zal het heel langzaam gaan.

Ecologische problematiek

Daarnaast verpest vervuiling in sommige gebieden de kwaliteit van leven, en in meerdere gebieden het milieu. Wegens een gebrek aan een gedegen afvalophaalsysteem én bij velen een mentaliteit van ‘gooi troep maar van je af’ is straatafval een groeiend probleem. In een stad als al-Tur zijn de flats omgeven door bergen troep waar veel ongedierte zoals ratten en kakkerlakken op afkomt, die zo ook de huizen binnensluipen. In Sharm el-Sheikh dumpen hotels hun afval aan de rand van de stad om zo vuilnisophaalkosten te vermijden. Ook toerisme heeft zijn sporen achtergelaten. Zwerfafval is diep doorgedrongen tot al Sinaï’s zogeheten ‘natuurparken’, veel koraal is verwoest en het watertekort is serieus toegenomen. Dat laatste overigens niet alleen door het waterverbruik voor zwembaden en hotelbadkamers; Sinaï’s inwonersaantal is ernstig gegroeid de afgelopen decennia – iets wat de precaire woestijnecologie simpelweg niet aankan. Het gevolg is schaarser wordend grondwater dat tevens steeds erger vervuild, wat weer gevolgen heeft voor de gezondheid. Veel bewoners van centraal Sinaï dragen een amoebe mee, die kinderen met groeiproblemen opzadelt en volwassenen met maagklachten.

RSS
Follow by Email
Facebook