Urgente hulp

katrien2

Er zijn projecten die op de lange termijn iets kunnen doen tegen armoede en werkloosheid. Maar voor het zover is, zijn er af en toe urgente acties nodig.

Voedselhulp

80,5 procent van Zuid-Sinaï’s bedoeïenen ervoer allang voor de huidige groeiende armoede voedselarmoede – dat wil zeggen: dit percentage van de bevolking was voor de “Revolutie” al ‘bijna-arm’, ‘arm’ of ‘extreem arm’. Aldus onderzoek van Hilary Gilbert (2011). ‘Bijna arm’ zijn die gezinnen die niet meer dan 40 EP per persoon per week uitgeven aan voedsel. Kortom: zo’n 4 euro. Het voedsel is een stuk goedkoper in Egypte – hoewel veel delen van de Sinaï duurder zijn vanwege de slechte bereikbaarheid – maar uit ervaring weet de schrijfster van dit stuk dat 40 EP al wel erg weinig is. Het gros moest het met nog minder stellen.
Na 2011 is alles veranderd. Harde cijfers zijn er niet, maar er kan met zekerheid gesteld worden dat alle gezinnen er op achteruit zijn gegaan. Terwijl voedselprijzen stijgen onder een pond die sterk in waarde vermindert. Kortom: soms is voedselhulp vereist omdat er voor velen gewoonweg geen manier is om aan inkomen te komen.

Vandaar dat stichting Hart voor Zuid-Sinaï gedurende Ramadan 2016 (in juni) – via onze medewerker Mohammed Ramadan – 800 kilo rijst uitgedeeld aan gezinnen in St. Katherine en al-Tur die dit het hardst nodig hebben.
De situatie in Sinaï’s Hooggebergte is momenteel behoorlijk schrijnend. Decennialang waren de leden van de hier wonende Jebeliyyastam afhankelijk van toerisme rond de Mozesberg en het Katherinaklooster. Inkomen werd verkregen door werkzaamheden als gidsen, verhuur van matrassen en dekens, verkoop van boekjes en stenen enzovoorts. Ofwel: een variabel inkomen, dat nogal van dag tot dag kon verschillen.
De mensen die Mohammed heeft bezocht zijn diegenen die hier het zwaarst onder te lijden hebben. Althans, een deel daarvan. Mensen die dagelijks voedselarmoede ervaren, en ver beneden de armoedegrens leven. In het al-Tur betrof dit in hoofdzaak alleenstaande moeders die – ondanks de zorg voor kinderen – een belachelijk klein bedrag maandelijks uitgekeerd krijgen. Een enkeling krijgt niets.
De 800 kilo rijst was verdeeld in 40 zakken van 20 kilo. Er is gekozen voor rijst omdat rijst het meest wordt gegeten en tegenwoordig ook bij bedoeïenen het hoofdbestanddeel van de warme maaltijd is.
We hopen vaker dergelijke voedselhulp te kunnen verlenen.

Kleding

Samen met Angie Barth van Feel-the-desert begon Jacinta Straver Stichting Hart voor Zuid-Sinaï met een inzamelactie. In januari 2015 verzamelde Jacinta in haar omgeving zo’n 70 kilo aan kinderkleding, pluche en speelgoed. Dit bleek relatief eenvoudig; mensen zijn erg bereid te geven, hulpgoederensinaizo bleek maar weer. Vervolgens moest de lading worden verstuurd. Dit is het deel waar financiering een rol speelt: goederen per vliegtuig vervoeren kost het nodige. Daarbij zijn er vanwege negatief reisadvies op het moment maar een beperkt aantal vliegtuigmaatschappijen die naar Sharm el-Sheikh vliegen. Het bedrijf waar Jacinta werkte, Eurovisie Worldwide, was bereid eenmalig de kosten voor haar rekening te nemen. Dit was 500 euro, via FedEx.
Vervolgens heeft Angie de spullen opgehaald, verdeeld en uitgeraakt aan tussenpersonen – betrouwbare bedoeïenen waarvan het zeker is dat zij kleding en dergelijke ook daadwerkelijk geven aan diegenen in hun omgeving die ze het hardst nodig hebben. Zo is alle winterkleding naar Mohammed al-Hashash in het Hooggebergte gegaan. In dit gebied zijn de winters koud en de huizen slecht geïsoleerd. De overige kleding heeft Angie’s partner Rashid verdeeld onder de armere bewoners van de nederzettingen Tarabin (Nuweiba) en in de achterliggende woestijn.

Operaties of medicijnen

KhaledingipsEen zorgverzekering is iets dat Sinaï’s bedoeïenen – en het gros van de Egyptenaren – niet hebben. Dus wanneer er een operatie nodig is, moet hier ook geld voor zijn. Zonder geld geen operatie. Dit pakt nogal eens rampzalig uit bij spoedoperaties na een ongeluk. Kan het slachtoffer of zijn familie niet per direct de kosten voor de operatie betalen, dan laten ze je – heel grof gezegd – bij het ziekenhuis gewoon doodbloeden. Vervolgens kan iemand die best wel wat geld achter de hand heeft, berooid achterblijven. De armen (het gros) steken zich in het beste geval diep in de schulden.
Stichting Hart voor Zuid-Sinaï te hulp bij ernstige gevallen. Tot dusver is dit één keer gebeurd, toen Khaled uit Tarabin werd aangereden en zijn vader zijn laatste kameel verkocht en geld moest lenen voor een operatie. In samenwerking met Feel-the-desert is toen bijna 2000 euro opgehaald voor Abu Khaled. Lees hier meer…

 

 

 

RSS
Follow by Email
Facebook